Recenzje na widelcu

No cóż, Moi Drodzy po raz kolejny czekam na Was w Łodzi. Nadszedł czas na trzecie i ostatnie już spotkanie z Tomaszem Kawęckim i resztą łódzkich policjantów. To trudne śledztwo w sprawie zabójstwa kilku łodzianek nie dobiegło jeszcze końca i nasza obecność w moim rodzinnym mieście jest bardzo pożądana.

Tytuł: Reset

Cykl: Komisarz Tomek Kawęcki (tom 3)

Autor: Krzysztof Domaradzki

Wydawnictwo: Czarna Owca

Morderca wciąż chodzi na wolności, Tomek Kawęcki dzielnie wspiera swoich kolegów, dramatyczne wydarzenia postępują jedno za drugim, a spirala podejrzeń coraz mocniej zacieśnia się wokół pewnych bardzo nieciekawych typów. Gwarantuję Wam, że w tej mojej Łodzi nie będziecie się nudzić, oj nie będziecie.

Nie wiem, czy już Wam o tym kiedyś pisałam, ale jestem fanką wszelkich kryminalnych cykli. Przyzwyczaiłam się do takich, w których w każdym tomie rozwiązujemy inną zagadkę, ale zauważyłam, że ostatnio ten trend się zmienia i modne zrobiły się serie, w których podczas czytania kilku tomów wraz z bohaterami ścigamy jednego sprawcę. Tak było w recenzowanej przeze mnie niedawno serii o Kubie Szpikulcu, tak jest i tym razem. Przez trzy naprawdę grubaśne tomy ścigaliśmy mordercę Martyny Bułeckiej i kilku innych kobiet. Przy okazji obserwowaliśmy perypetie zawodowe Tomasza Kawęckiego i rodzinne Witolda Ptaka.

Według mnie taka konstrukcja cyklu świadczy o niebywałym kunszcie literackim autora. Trzeba naprawdę niezwykłego talentu, by w trzech opasłych tomach poprowadzić śledztwo i losy bohaterów w  taki sposób, aby przyciągnąć i utrzymać czytelnika przez lekturę wszystkich trzech tomów. Tak jest właśnie w tym przypadku. Intryga wciąga od początkowych stron pierwszego tomu i trzyma w niebywałym napięciu do samego końca. A zakończenie? No cóż, Moi Drodzy, zakończenie wbija w fotel i odwraca wszystko do góry nogami. Warto czekać na nie przez wszystkie części, tyle Wam tylko powiem.

Może jestem monotematyczna, ale znowu muszę wspomnieć co nieco o obrazie Łodzi przedstawionym w tym cyklu. W recenzji pierwszego tomu pisałam, że autor przedstawia w tej książce Łódź taką, jaką ona jest naprawdę: jej piękno i jej brzydotę. Po przeczytaniu muszę jednak stwierdzić, trochę ze smutkiem, że Krzysztof Domaradzki skłania się bardziej ku tej brzydszej i biedniejszej części Łodzi. Nie mogę jednak piętnować za to autora, bo ta brzydka i biedna Łódź nadal jest prawdziwa. Te wszystkie brudne i zaniedbane miejsca opisane przez autora naprawdę istnieją i naprawdę tak wyglądają, nie mogę temu zaprzeczyć.Aby zobaczyć prawdziwe piękno Łodz,i musicie wybrać się tu sami.

Zatem Kochani zapraszam i do literackiej podróży do mojego miasta, aby w końcu złapać mordercę Martyny, a potem mam nadzieję już osobiście, bo tak jak warto przeczytać ten cykl, by przeżyć niesamowite emocje, tak samo warto odwiedzić Łódź. Zapraszam, życzę miłej lektury i do następnego.

Dorota Skrzypczak

Zgodnie z obietnicą, po krótkiej przerwie, zapraszam Was Kochani po raz kolejny do mojej rodzinnej Łodzi. Czas znowu u odwiedzić Tomka Kawęckiego i jego kolegów, by sprawdzić, jak idą im poszukiwania brutalnego mordercy Martyny Bułeckiej.

Tytuł: Trans

Cykl: Komisarz Tomek Kawęcki (tom 2)

Autor: Krzysztof Domaradzki

Wydawnictwo: Czarna owca

Nad naszym znajomym Tomkiem zbierają się czarne chmury. Nie dość, że zabójca studentki wciąż znajduje się na wolności, w tę sprawę zdają się być zamieszani łódzcy policjanci wyższego szczebla, to jeszcze do tego wszystkiego dwoje warszawskich komisarzy za wszelką cenę chce udowodnić Kawęckiemu współpracę z gangsterami. Jednym słowem będzie się działo naprawdę wiele.

Powtórzę się nie po raz pierwszy, ale naprawdę ciężko pisze się recenzję kolejnego tomu cyklu. Czytając go, oczekuję tylko i wyłącznie, że perypetie bohaterów wciągną mnie tak samo mocno jak w poprzednim, albo jeszcze mocnej. Nieporozumieniem byłoby gdyby nagle zmienił się styl pisania lub gdyby zaczęły pojawiać się w nim jakieś poważne błędy merytoryczne. Już kiedyś tak mi się zdarzyło, tamtą książkę czytałam jednak tylko dla przyjemności i trochę żałowała, że nie mogę tych nieścisłości wytknąć gdzieś na forum publicznym.

W przypadku Transu nic takiego nie miało miejsca, styl się nie zmienił, błędów nie znalazłam żadnych, a akcja wciągnęła mnie niemiłosiernie. Wielkim plusem było wprowadzenie w tej części wątku dotyczącego zawodowych perypetii Tomka Kawęckiego i cofnięcie akcji o trzy miesiące do tyłu i stopniowej jej przesuwanie do przodu i inteligentne wymieszanie obydwu równie wciągających wątków. 

Wielkie brawa należą się autorowi za wykreowanie postaci Kawęckiego. Już w poprzedniej recenzji pisałam, że zrobiła ona na mnie niemałe wrażenie, ale naprawdę trzeba dużego talentu, aby stworzyć tak odstręczającego, aroganckiego i nieprzystosowanego społecznie osobnika, za którego czytelnik z całej siły trzyma kciuki i kibicuje mu całym sercem. 

Już wiecie, że jako rodowita łodzianka szczególnie zwracam uwagę na obraz mojego miasta w recenzowanych książkach. W poprzedniej recenzji napisałam, że pan Krzysztof  przedstawił prawdziwy obraz Łodzi, ale tym razem zwróciła moją uwagę inna rzecz. Jet to mianowicie pogoda. Akcja pierwszej części rozgrywała się po koniec  zimy, dlatego rozumiem, że było mokro, szaro i ponuro, ale proszę, uwierzcie mi, latem tutaj ciągle naprawdę nie pada, a podczas lektury odniosłam trochę wrażenie, że aura nas łodzian chyba nie lubi.:)

Zatem zapraszam Was do dzisiaj słonecznej Łodzi, na wycieczkę pełną emocji w poszukiwaniu mordercy Martyny Bułeckiej. Przygotujcie się na moc mrożących krew w żyłach wrażeń i na to, że nie będą to, Wasze ostatnie odwiedziny w moim mieście. Tomek Kawęcki i jego koledzy nie dadzą Wam tak szybko o sobie zapomnieć. Miłej lektury i do następnego.

Dorota Skrzypczak

Zabieram Was dziś Kochani do siebie, do mojej Łodzi i jestem pewna, że ani trochę Was nie zaskoczę, kiedy powiem, że spotkamy się tam by rozwiązać kolejną kryminalną zagadkę. Jej pomysłodawcą jest pan Krzysztof Domaradzki, który zafunduje nam podróż pełną niesamowitych emocji.