Recenzje na widelcu

 

Tytuł: Będziesz moja

Autor: Natasha Preston

Wydawnictwo: Feeria Young

Lylah razem z piątką swoich znajomych spędza beztroski czas na studiach. Dopiero co otrząsnęła się z rodzinnej tragedii, dlatego stara się zrobić wszystko, by nie myśleć o przeszłości. I nie widzi na to lepszego sposobu niż imprezy i spędzanie czasu ze znajomymi. Powoli zbliżają się walentynki, dlatego tajemnicza przesyłka o treści „Twoje serce będzie moje” nie budzi niczyich obawa. A potem ginie jeden z przyjaciół Lylah i nic nie jest takie samo jak wcześniej. Tymczasem podejrzane wiadomości wciąż przychodzą. Czy dziewczyna powinna zacząć się bać?

Tym razem autorka wykorzystała znany przez siebie motyw. Temat grupka przyjaciół i tajemniczego mordercy, którym może być każdy, pojawiało się przecież już w „Uwikłanej”. Jednak ten tytuł pozostawiał jednak sporo do życzenia. Jak spisała się „Będziesz moja”? Czy poczułam gęsią skórkę?

Tym razem muszę powiedzieć, że tak. Autorce udało się zbudować atmosferę zagrożenia i wzajemnych podejrzeć. Do samego końca nie byłam pewna, kto jest zabójcą. Co więcej, przez większość historii obstawiałam innego bohatera. Nie do końca z mojej winy, analizując wszystkie wskazówki i przesłanki, nie dało się ustalić tego jednoznacznie. Co nie zmienia faktu, że podczas finalnej sceny byłam zaskoczona i zaliczam to na plus. Motywacja sprawcy była uzasadniona, a wszystko trzymało się przysłowiowej kupy. Jednym zdaniem, jest to coś, co nie zawsze można powiedzieć o książkach Natashy Preston.

Nieznaczny postęp uczyniły też organy ścigania. Tym razem zaczęli coś robić, jednak nadal było to mocno nieudolne i bardzo nieefektywne. Ich bezsilność jest wręcz fascynująca. Pomijając kwestię, że bohaterowie też nieszczególnie dbają o swoje bezpieczeństwo, działania policji są nieudolne i tylko pozornie mają sens. To chyba największy problem w pisarstwie Preston. Rozumiem, że z mordercą mają się mierzyć bohaterowie, jednak dobrze by było, gdyby wynikało to z fabuły. Bo sytuacja, w której to nastolatki rozwiązują tajemnice, z którą nie dają sobie rady stróże prawa, jest zwyczajnie w świecie grubymi nićmi szyta.

„Będziesz moja” zostało napisane lekkim, przystępnym "językiem", wręcz kontrastującym z atmosferą zagrożenia i niebezpieczeństwami czyhającymi na bohaterów. Czytało mi są ją dobrze i szybko, chociaż miałam pewne zastrzeżenia co do pracy policji i zachowania głównej bohaterki, całość zrobiła na mnie dobre wrażenie. Idealnie nie jest, ale źle również nie. W porównaniu z kilkoma wcześniejszymi tytułami powieść jest lepsza, a motywacja „tego złego" posiada logiczne uzasadnieniem. I mam nadzieję, że tak będzie dalej!

 

 

Tytuł: Broken Silence 

Autor: Natasha Preston 

Cykl: Silence (tom 2) 

Wydawnictwo: Feeria Young

Cztery lata, dokładnie tyle minęło od wyjazdu Oakley do Australii. Uciekła przed swoimi demonami i bolesnymi wspomnieniami. Jednak z każdym dniem coraz bardziej zbliża się do momentu, kiedy będzie musiała skonfrontować się z przeszłością. Niedługo proces jej oprawcy, jej ojca... Musi wrócić w rodzinne strony, zmierzyć się ze swoją traumą, ale też... miłością. Bo uciekając zostawiła za sobą nie tylko to co złe, ale też dobre.

„Broken silence” to drugi tom serii Silence opowiadającej Oakley. Wydawałoby się, że dziewczyna wszystko “przepracowała”. Zmieniła kontynent, rozpoczęła nowe życie, jednak czeka ją jeszcze jedno wyzwanie, które może otworzyć wszystkie zabliźnione rany, proces. Czy dziewczyna naprawdę uporała się z przeszłością? Bohaterka musi odpowiedzieć sobie na to pytanie i jednocześnie walczyć z… miłością.

Muszę przyznać, że zakończenie pierwszego tomu bardzo mnie zaskoczyło. Nie do końca mogłam zrozumieć zachowanie dziewczyny. I nawet nie tyle jej wyjazd, ile zerwanie z chłopakiem. Kontynuacja rozpoczyna się trochę później, jednak wątpliwości miłosne pozostają takie same. I już samo to powinno zmusić bohaterkę do zastanowienia się nad swoją decyzją. Czy tak się dzieje? Tak, ale w dość rozwlekły sposób. Druga część nie dostarcza nam wielu nowości, a skupia się głównie na przeżyciach wewnętrznych.

Usatysfakcjonowani będą więc czytelnicy lubiący powieści o emocjach, analizowanie uczuć i rozkładanie ich na czynniki pierwsze. Mniej akcji, więcej refleksji, chociaż tu trzeba podkreślić, refleksji stricte młodzieżowej, bez większych wywodów filozoficznych.

Utrzymana została lekka, pierwszoosobowa narracja, przedstawiona na zmianę z perspektywy dwójki głównych bohaterów. Dzięki temu powieść czyta się naprawdę szybko, nawet jeśli sama historia czasami traci na dynamice. 

“Broken silence” to tytuł przede wszystkim dla miłośników pierwszego tomu. Jest dobry, ale nie zachwycający i przede wszystkim niewiele dodaje do wątku głównego. Jeśli jednak pokochaliście bohaterów trudne relacje miłosne między bohaterami z przyjemnością poznacie ich kontynuacje, a nawet jedno gratisowe opowiadanie.

Wszystko razem wygląda jak zwykły obrazek dnia codziennego. Cztery dziewczyny w jednym mieszkaniu. Śmieją się, oglądają filmy, czytają książki. Razem sprzątają, gotują i spędzają wolny czas. Gdy chcą, dostają nowe powieści, gdy poproszą, otrzymują kosmetyki. Marzenie? Życie jak ze snu? Nic bardziej mylnego! Ich koegzystencja to koszmar. Każdy uśmiech to próba przeżycia. I co? Nadal im zazdrościsz? Zamieniłbyś się rolami?

Tytuł: Uwięzione

Autor: Natasha Preston

Wydawnictwo: Feeria Young

Summer jest typową nastolatką. Ma chłopaka, lubi imprezy, spotkania z przyjaciółki i dobrą zabawę. Ale pewnego dnia cały jej świat dobiega końca. Zostaje porwana i kiedy jest już pewna, że oprawca chce ją zabić, czeka ją kolejne zaskoczenie. Wtrącona do ukrytego mieszkania musi nauczyć się żyć według nowych warunków i przede wszystkim... cały czas udawać. Jednak... czy starczy jej sił? Czy przetrwa to wszystko i czy nadal pozostanie sobą?

Uwięzione to książka, która zaintrygowała mnie z wielu powodów. Już jej okładka skrywa w sobie obietnice interesującej fabuły. Zarys historii z jednej strony opowiada popularny temat, z drugiej zaś sugeruje jego ciekawą wariację. To nie jest pierwsza książka, która o porwaniu. Swojego czasu przeczytałam ich kilka i za każdym razem poruszały one najróżniejsze emocje. Do tej pory jednak wszystkie, jak jeden mąż, opowiadały o losach dorosłych kobiet. Summer jest nastolatką, a jej perspektywa jest inna. Pomimo ciężkiego tematu narracja utrzymana została w stylu lekkich powieści młodzieżowych.

Jednak dziewczyna nie jest jedyną osobą, której perspektywę poznajemy. Poza uprowadzoną, swój punkt widzenia pokazuje też jej chłopak. I to jest... najsłabszy fragment książki. Niestety do połowy powieści jego fragmenty są tak przewidywalne, że aż zbyteczne. W pewnym momencie akcja rusza z kopyta, ale do tej tego czasu możemy odnieść wrażenie, że jego partie mają charakter pro forma. Wszystko, co można się spodziewać po okolicznościach porwana, zostaje opisane (a raczej odbębnione). Ale... ogromnym plusem jest trzecia narracja. Zupełnie się jej nie spodziewałam, a to właśnie ona nadała historii niesamowitego smaku. Poznajemy przebieg wydarzeń z punktu widzenia inicjatora całego zdarzenia, czyli porywacza. Wgląd w jego umysł nie sprawia nagle, że przestępcze zachowanie staje się uzasadnione, ale przyprawia nas o gęsią skórką. Ta jazda bez trzymanki po umyśle szaleńca bulwersuje i intryguje jednocześnie.

Również sytuacja porwanych dziewczyn szokuje i porusza naszą wyobraźnię. Chociaż książka napisana została lekkim stylem, nie umniejsza to w żaden sposób grozy. Nie brak też elementów, które mrożą krew w żyłach. I chociaż trudno mówić o epatowaniu okrucieństwem, autorka nie unika też brutalnych opisów. Ta mieszanka wybuchowa sprawia, że powieść nie tylko dobrze się czytać, ale dla nastolatek stanowić będzie pewnego rodzaju przestrogę, otwierającą im oczy na potencjalne zagrożenia.

Spodobało mi się również to, że historia nie zakończyłam się w miejscu, którego się spodziewałam, a została poprowadzona kilka scen dalej. Jest to fajny akcent, dzięki któremu mamy możliwość poznania nie tylko samej akcji, ale też jej skutków. Z drugiej strony, chociaż w powieści pojawiają się też inne, niż przywołane przeze mnie postacie, nie poświęca się im wiele uwagi. Przykładowo rodzice dziewczyny pojawiają się ledwie kilka razy. Cała uwaga skupiona została na jej chłopaku, który jak wspomniałam, najmniej poruszył moim sercem.

Uwięziona to ciekawa propozycja, chociaż na tle innych powieści, poruszających zagadnienie porwania daleko jej do ideału. Jednak ciekawe wątki, intrygujący sprawca, poruszająca historia i lekka narracja sprawiają, że jest to powieść warta uwagi. Z pewnością przemówi do wyobraźni młodego czytelnika i właśnie dlatego rekomenduję ją szczególnie młodzieży.